از مردمان بغداد خلف بن هشام بن ثعلب بزاز ، از فم الصلح « 1 » ، كه بمدينة السلام آمده و خود را از مردم آنجا بشمار آورد ، و از شريك ، و ابو عوانه ، و حماد بن يزيد قرآن را شنيده ، و بر سليم ، مصاحب حمزه قرائت داشته ، و در چيزهائى با حمزه مخالفت كرده ، و در سال دويست و بيست نه ، وفات يافت . و از كتابهاى اوست : ( كتاب القراءة ) . ابن مجاهد آخرين كسى كه در عصر خود رئيس قاريان مدينة السلام بود نامش ابو بكر احمد بن موسى بن عباس بن مجاهد ، و بدون گفتگو ، يگانهء عصر خود بود ، و با آنكه فضل و دانش و تدين و معرفت بقرائتها و علوم قرآنى داشت ، بسيار با ادب و خوش‌اخلاق و شوخ و خوش‌طبع ، و باهوش و سخاوت بود . در سال دويست و چهل پنج به دنيا آمده ، و در سال سيصد و بيست و چهار وفات يافت ، و روز دوم وفاتش در زمين مجاور خانه‌اش در محله سوق العطش به خاك سپرده شد . اين كتابها از اوست : كتاب القراءات - الكبير كتاب . القراءات الصغير . كتاب الياءات . كتاب الهاءات . كتاب قراءة ابى عمرو . كتاب قراءة ابن كثير . كتاب قراءة عاصم . كتاب قراءة نافع . كتاب قراءة حمزة . كتاب قراءة الكسائى ، كتاب قراءة ابن عامر ، كتاب قراءة النبى صلعم . ابن شنبوذ نامش محمد بن احمد بن ايوب بن شنبوذ است . و از ابو بكر دورى مىجست و با او معاشرت « 2 » نداشت ، و مردى متدين و بىگزند و احمق بود . شيخ ابو محمد يوسف بن حسن سيرافى ايده اللّه به من گفت : پدرم او را كثير اللحن و كم علم مىدانست . وى راوى قرائت زيادى بود و در آن تأليفاتى داشت . و در سال سيصد و بيست و هشت در زندان دارالحكومه وفات يافت ، چون ابو على بن مقله وزير وقت او را بتازيانه بسته ، و او هم دعا كرد كه خداوند دستهايش را قطع كند ، و از عجائب اتفاق دستهاى ابو على را قطع كردند .

--> ( 1 ) فم الصلح رودخانه بزرگيست در بالاى واسط و چندين دهكده در كنار آنست و خانهء حسن بن سهل وزير مأمون در آنجا بود ( معجم البلدان ) . ( 2 ) ف ( و لا يفسده ) جب ( و لا يعشره ) .